eklektika.berlin

Lyrics

[Inleiding]
Het was een grote doos met veel stukjes
Een plaatje dat er makkelijk uitzag om in elkaar te zetten
Het familietafereel, met een zonnige achtergrond
Kernharmonie. Begin en einde.

[Vers 1]
Maar hij kon de puzzel nooit afmaken
Nieuwe stukjes verschenen met vreemde kleuren
Vormen die niet meer pasten, onduidelijke beelden,

Veranderend in nieuwe kansen
Een veranderend plaatje.

Donderwolken verschenen.
Verstoorde de harmonie.

Breng een wind van verandering.

[Vers 2]
Haar visie was jeugdiger - niet verwoest door de tijd
Of beschadigd door de onzekerheden van constante verandering
Stukjes uniformer, achtergronden herkenbaar
Maar getint met verlangen naar iets meer
Minder stukjes, iets onvoorspelbaars
Maar met hoop op iets voor haar
Heel haar leven wenkte

[Vers 3]
Hun reizen kwamen toevallig samen
Stukjes gedeeld, nog nooit eerder gezien
Van verschillende plaatsen naar dezelfde deur gebracht
Nieuwe, onvoorziene beelden creërend, uitkomsten onzeker
Een flikkerende vlam tot het licht uitging
Duisternis en stilte achterlatend, maar iets blijft
Hun richting voor altijd veranderend
Op hun afzonderlijke reizen

[Vers 4]
Het was een korte ontmoeting, niets meer
Maar dat moment opende een deur
Intuïtieve verbinding, onuitgesproken woorden
Duurzame band die niet verbroken kan worden
Terwijl ze hun eigen weg gaan
Als treinen op verschillende sporen
Misschien ooit stoppend bij de Hetzelfde station
Toevallig

[Outro: fade out]
Slechts een korte ontmoeting
Twee treinen op hetzelfde station
Even
Maar aansluiten
En misschien weer aansluiten